خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جواب ناله ام را کی دهد چشم سیاه اوکه سنگ سرمه باشد کوه تمکین نگاه او
۲
علو همت آن کس را که دارد گرم زرپاشیجهان چون پنجهٔ خورشید زید دستگاه او
۳
بود زیبنده لا شوق دیدار تو آنکس راکه چون شبنم برد از جای چشمش را نگاه او
۴
مه نو را که نسبت داده است آیا به ابرویت؟که بر اوج فلک می رقصد از شادی کلاه او
صفحهٔ ۱ از ۲