خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه شور صد قیامت بود با خلخال اوهمچو نقش پا دلم افتاده از دنبال او
۲
از سر خود هر که در راه طلب برداشت دستچون دو نقش پا دو عالم ماند در دنبال او
صفحهٔ ۱ از ۱
غزلیات