خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه که امشب چه‌ها با دل ما کرده‌ایبر در مستی زده باز چه‌ها کرده‌ای
۲
دوخته بودم به صبر چاک دل خویش راپیرهن طاقتم باز قبا کرده‌ای
۳
هرچه دلت رو به اوست قبلهٔ آمال اوستشیشهٔ دل را چنین قبله‌نما کرده‌ای
۴
پنبه ز آتش ندید، سنگ به مینا نکردآنچه تو بی‌رحم با اهل وفا کرده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲