خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز از تغافلی صف پیمان شکسته ایطرف کلاه ناز بسامان شکسته ای
۲
صد دشنهٔ به زهر بلا آب داده رادر سینه ام ز شوخی مژگان شکسته ای
۳
از آشناییم لب افسوس می گزیبا ما نمک نخورده نمکدان شکسته ای
صفحهٔ ۱ از ۱