خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۹ - به خاک درگه او تا جبین آرزو سودم
مناقب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خاک درگه او تا جبین آرزو سودمبه گوناگون نتایج بارور شد نخل امیدم
۲
شبی کز فکر رایش بود دل شمع تجلی زاسحرگه چون دم از خورشید زد قهقه بخندیدم
۳
خیال قهر او چون ترکتاز آورد بر خاطربرون پاشید یک یک راز دل از بسکه لرزیدم
۴
زقهرش گفتم و بگداختم چون شمع سر تا پازلطفش گفتم و صد پیرهن چون غنچه بالیدم
صفحهٔ ۱ از ۴