خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۰ - در منقبت حضرت امام حسین (ع)
مناقب
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بود به نور ریاضت همیشه دل روشنکه از گداز تن است این چراغ را روغن
۲
چنان زآتش عشقش گداختم که چو شمعنماند غیر رگ و استخوان مرا ز بدن
۳
توان شنید ز آهم شمیم رخسارتچو آن نسیم که آرد به دشت رو ز چمن
۴
چنان به فکر تو خو کرده ام که گاه سریچو بوی غنچه برآرم ز چاک پیراهن
صفحهٔ ۱ از ۱۱