خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مژده گل چه میدهی عاشق مستمند راداغ دل است هر گلی مرغ اسیر بند را
۲
دود درون من ترا دفع گزند بس بودجان کسی چه میکنی دود دل سپند را
۳
چند ز بهر سوزمن گرم چو برق بگذریسوختم آخر ای پسر تند مران سمند را
۴
مست نه ای، چه می چمد قد خوش تو گوئیاجلوه ناز میدهی سرو قد بلند را
صفحهٔ ۱ از ۲