خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف چو مار او کشد در دهن بلا مراچون نروم که مو کشان می کشد اژدها مرا
۲
همچو مگس در انگبین کوشش هرزه میکنمدست ز خویش مگسلم تا تو کنی رها مرا
۳
زخم دل از تو تابکی؟ صبر نماند و طاقتموه چه کنم مگر دهد صبر و دلی خدا مرا
۴
با همه آفتاب من از سر مهر طالع استهیچ وفا نمی کند طالع بی وفا مرا
صفحهٔ ۱ از ۲