خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر تو وصل نبخشی چه چاره سوخته رابه آفتاب چه نسبت ستاره سوخته را
۲
بیا و لاله صفت چاک ساز سینه منبرون فکن جگر پاره پاره سوخته را
۳
ز دوزخش چه غم آن دل که سوخت داغ تواشکسی نسوخت در آتش دوباره سوخته را
۴
نظاره تو جگر شوزدم مرو از چشمدگر مسوز به حسرت نظاره سوخته را
صفحهٔ ۱ از ۲