خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون شمع اگرچه آنمه مهرش گداخت ما رابرق چراغ حسنش جان تازه ساخت ما را
۲
ما را ز در سگ او گر راند ازو نرنجیمما قلب نارواییم او هم شناخت ما را
۳
در کوی عشقبازی داویست هر دو عالمچشم فضول ننشست تا در نباخت ما را
۴
از شوق نعل اسبش سر خاک راه کردیموان مه ز ناز توسن بر سر نتاخت ما را
صفحهٔ ۱ از ۲