خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش از آن کین گرد هستی سر زند از خاک مابا رخ خوبت نظر می‌باخت چشم پاک ما
۲
دیگران از داغت ای گل همچو سرو آزاده‌اندبرق رخسارت نسوزد جز خس و خاشاک ما
۳
آتش سوزنده‌ای ای شمع و ما پروانه‌ایمگرد آتش کس نگردد جز دل بی‌باک ما
۴
غیر شمع از اهل مجلس کس دلش بر ما نسوختدر دل خوبان نگیرد آه آتشناک ما
صفحهٔ ۱ از ۲