خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در گریبان ریز ساغر زاهد سالوس راتا بسوزد ز آتش می خرقه ناموس را
۲
خسته دل را دمی جانبخش می باید طبیبعیسیی جو کین کرامت نیست جالینوس را
۳
چون گدایانم بهل کز دور می بوسم زمینزانکه من لایق نبودم دولت پابوس را
۴
گرنه در دل آتشین رویی بود از دل چه سودشمع اگر نبود چه خاصیت بود فانوس را
صفحهٔ ۱ از ۲