خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز فتراکِ سوارِ من ، چه معراجی است آهو راسرِ آن آهویی گردم ، که قربان میشود او را
۲
نکوخویی ز خوبان ، رشکِ عاشق بار میآرَداز آن نیکویان دل میدهم خوبان بدخو را
۳
به محراب دعا ابروی او میجویم و چون مندعاگوییست در هر گوشه آن محراب ابرو را
۴
کنون سختست محرومی که بعد از آشناییهاسر بیگانگی با من بود آن سرو دلجو را
صفحهٔ ۱ از ۲