خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون به زنجیر محبت بسته یی پای مراعفو باید کردنت دیوانگی های مرا
۲
من بسر گر میروم جرمی ندارم زانکه توهر دم آتش می فروزی دیگ سودای مرا
۳
از من دیوانه گر نیک و بدی دیدی مرنجرو مده در خاطر خود زشت و زیبای مرا
۴
این قدر بینایی من بس که جز خاک درتدر نظر چیزی نیاید چشم بینای مرا
صفحهٔ ۱ از ۲