خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه عقل و دانش و هوشیست بر کمال مراکه ی برد دگر آن خط برون ز حال مرا
۲
شراب کوثر اگر ساقیش نه دوست بودحرام باد اگر آن می بود حلال مرا
۳
چو خضر از آب حیات لبت نگردم سیراگر حیات بود صد هزار سال مرا
۴
گمان مبر که خیال کس دگر دارمکه جز خیال تو کس نیس در خیال مرا
صفحهٔ ۱ از ۲