خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر کعبه نشین بامن مستش سر ناز استالمنه لله که در میکده بازست
۲
ای خواجه تو از ناز بر افلاک کشی سردرخاک نشستن صفت اهل نیازست
۳
محبوب دل آنست که چشمش سوی خود نیستمحمود از آن سوخته عشق ایاز ست
۴
سررشته به زنجیر جنون می کشد از عشقکوتاه کنم قصه که این رشته درازست
صفحهٔ ۱ از ۲