خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من و مجنون دو اسیریم که غم شادی ماستهر که این شیوه ندانست نه از وادی ماست
۲
پاس شمع رخ ساقی به دعا می داریمکین چراغی است که در ظلمت غم هادی ماست
۳
آن سبکبار نهالیم که در باغ جهانسرو آزاد چمن بنده آزادی ماست
۴
گر ندانیم ره و رسم جهان طعنه مزنزانکه نادانی ما غایت استادی ماست
صفحهٔ ۱ از ۲