خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شادم اگرچه خاطرم اندوهگین ازوستکم شادیست این که دل من غمین ازوست
۲
آن سرو پاکدامن ازین باغ کم مبادکاین پاک دیده را نظر پاک بین ازوست
۳
هرگز نکرد گوشه چشم از کرم به مامارا اگرچه چشم کرم بیش ازین ازوست
۴
تاخیر کشتن از پی ناکامیم کندچون داند این که کام دل من همین ازوست
صفحهٔ ۱ از ۲