خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گویم سیاه بختی ام از دود آه کیستچون خود ستاره سوخته باشم گناه کیست؟
۲
جانی که من کنم که کند همچو کوهکنسنگی که هست درره من پیش راه کیست؟
۳
سر تاقدم در آتش محنت بسوختمیارب چه کردم این اثر دود آه کیست؟
۴
خلقی چو من بروی تو حیران ولی توراخشمی که از نگاه من است از نگاه کیست؟
صفحهٔ ۱ از ۲