خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لوح خاک ما به خون نقش از دل صد چاک ماستعاشقان را تخته تعلیم لوح خاک ماست
۲
خرمن آسودگان هرگز جوی از غم نسوختبرق محنت در پی مشتی خس و خاشاک ماست
۳
هر کجا در گلخنی دیوانگان را مجلسی استشمع آن مجلس چراغ آه آتشناک ماست
۴
حسن او در چشم و دل هر روز از روزی بهستوین زفیض خاطر صافی و چشم پاک ماست
صفحهٔ ۱ از ۲