خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسنت نمک آمیز و لبت نیز چنین استکان نمکی هر چه تو داری نمکین است
۲
گر بحر بلا موج زند باک ندارمبیمی اگرم هست از آن چین جبین است
۳
تا روی زمین زیر کف پای تو به دیدمه با همه قدرش حسد از خاک زمین است
۴
غافل مشو ای یوسف جان کز پس و پیشتصد گرگ زهر گوشه کناری به کمین است
صفحهٔ ۱ از ۲