خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نخل آرزو لب لعلت طبیب کیستپرورده یی عجب رطبی تا نصیب کیست
۲
بادی که می وزد خبر هجر می دهدبازاین سموم غم پی جان غریب کیست
۳
هرجا که عاشقی است فلک در کمین اوستآه این حسود سنگدل آخر رقیب کیست
۴
با هر کسی کرشمه خاصی است یار راکس را یقین نگشت که آن مه حبیب کیست
صفحهٔ ۱ از ۲