خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بدامن گردی از آن رهگذر می بایدتدامنی از دامن گل پاک تر می بایدت
۲
گر امید وصل باشد در قیامت دور نیستایکه عاشق میشوی صبر اینقدر می بایدت
۳
ورچراغ وصل میخواهی که افروزی چو شمعآه گرم و گریه شام و سحر می بایدت
۴
گر دلت خواهد که نور دیدها باشی چو شمعجان من دلجویی اهل نظر می بایدت
صفحهٔ ۱ از ۲