خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی زکعبه کوی تو نامراد نرفتکه حلقه بر در این خانه زد؟ که شاد نرفت
۲
به خاک پای تو کز خاک درگهت دل مابسنگ تفرقه چون مرغ خانه زاد نرفت
۳
بجان دوست که هرچند مهر ورزیدمجفا زخاطر این چرخ کج نهاد نرفت
۴
بتخت بخت مکن تکیه گر سلیمانیکدام تخت که آخر چو گل بباد نرفت
صفحهٔ ۱ از ۲