خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم که حاصل من غیر نامرادی نیستدرخت بخت مرا برگ عیش و شادی نیست
۲
ز فسحت دو جهان خاطرم به تنگ آمدفراغت دل مجنون بهیچ وادی نیست
۳
چون برق میگذرد عمر بر فروز از ویچراغ عیش که تا چشم بر گشادی نیست
۴
گمان مبر که فلاک با توراست خواهد شدکه در طبیعت او غیر کج نهادی نیست
صفحهٔ ۱ از ۲