خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محبوب من چه حاجت گفتن بود که کیستچون آفتاب بر همه روشن بود که کیست
۲
کوته نظر مشاهده برق عیش کردما را نظر به سوخته خرمن بود که کیست
۳
حاجت به قصه نیست که در دل که خانه ساختکو خود عیان ز چاک دل من بود که کیست
۴
چون پوشم آن حریف که همسایه را چو شمعروشن ز روشنایی روزن بود که کیست
صفحهٔ ۱ از ۲