خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون غنچه صد دل پاره شد لب ناگشودن مشکل استبا این پریشان خاطری مجموع بودن مشکل است
۲
از غمزه چشم خوشت نتوان که دل باز آوردل صید شاین چون شود بازش ربودن مشکل است
۳
پیش شهیدان غمت من چون بگویم عاشقمدر زمره اهل هنر خود را ستودن مشکل است
۴
همسایه ام گوید که کس همسایه عاشق مبادبس کز فغانم خلق را شب‌ها غنودن مشکل است
صفحهٔ ۱ از ۲