خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کدورت غم هجرت بیک نگاه برفتجمال کعبه چو دیدم غبار راه برفت
۲
به آستان تو چندان بسجده سودم رخکه سوده گشت رخ و نقش سجده گاه برفت
۳
خوشم که طاعتم از سجده درت افزوددریغ، باقی عمرم که در گناه برفت
۴
عزیز مصر وصال است یوسف دل بازز خاطرش غم چاه از غرور جاه برفت
صفحهٔ ۱ از ۲