خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکوی عشق که طوفان نوح از آن وادی استهزار ساله غم از بهر یک نفس شادی است
۲
غلام همت آنم که بنده عشق استکه سرو با همه همت غلام آزادی است
۳
حکایتی که صبا میکند ز وعده وصلبسی خوش است ولیکن حکایت بادی است
۴
ز پیر میکده جو آب خضر اگر خواهیز خانقاه چه خواهی؟ که دیو ره هادی است
صفحهٔ ۱ از ۲