خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وادی مجنون و شان، عالم آزادی استاز همه غم رسته است هر که درین وادی است
۲
مرد ره عشق را از غم و شادی چه فکرمرد نیی گر ترا فکر غم و شادی است
۳
بامی همچون چراغ ظلمت غم باک نیستگم نشود هر کرا پیر مغان هادی است
۴
نسبت موی ترا باد بسنبل چو کردهیچ پریشان مشو کاین سخن بادی است
صفحهٔ ۱ از ۲