خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه هرجا صفت خون دل آشامی ماستدر همه معرکه‌ای قصه بد نامی ماست
۲
جام می زهر شود در دل ما بی لب توزهر خوردن به از این جام می آشامی ماست
۳
ما که افروخته ایم آتش دل شمع صفتهرچه آید بسر ما همه از خامی ماست
۴
چون سرانجام بدو نیک بجز مردن نیستکشته در عشق شدن نیز سرانجامی ماست
صفحهٔ ۱ از ۲