خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان دادن از وفا هنر کوهکن بس استحاجت بقصه نیست همین یکسخن بس است
۲
ساقی رواج مدرسه و خانقه شکستدرصد هزار بتکده یک بت شکن بس است
۳
تا زنده ام پلاس سگت پیرهن کنمچو میرم از غم تو همینم کفن بس است
۴
بوی گل وصال کجا میرسد بمنبگشا قبا که نکهت ازین پیرهن بس است
صفحهٔ ۱ از ۲