خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعل او کز برگ گل رنگین تر و نازکترستجان شیرین است و از جان هم بسی شیرین ترست
۲
خواب در چشمم نیاید بی گل رویش شبیبسکه از سیل سرشکم بستر و بالین ترست
۳
لاله را با اشک خونین ام چه نسبت می کنندلاله گر از خون بر آید اشک من خونین ترست
۴
عاشقان را در صف خوبان کسی کی جا دهدجای عاشق چون سگان از خاک ره پایین ترست
صفحهٔ ۱ از ۲