خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عتاب و ناز تو با من ز غایت خوبی استکه قهر و خشم بتان شیوه های محبوبیست
۲
من از کمال طلب همچو خضر می یابمکه آنچه می طلبم در کمال مطلوبیست
۳
کنون که یار زما میرمید میدانیمکه زشت نامی ما در نهایت خوبیست
۴
تو سایه کم مکن از سر مرا که سایه سروچه کار آید اگر نیز سایه طوبیست
صفحهٔ ۱ از ۲