خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعل جانبخشش که آرام دل شیدا ازوستراحت جان است ما را بلکه جان ما ازوست
۲
از گلستان جهان هرگز مبادا کم چو سروآن گل جنت که حسن گلشن دنیا ازوست
۳
من ز رنگ آمیزی مشاطه او سوختمکاین دورنگی بامنش آن نوگل زیبا ازوست
۴
چشم مست او که بینی گوشه گیر از هر طرفدر جهان هرجا که گردد فتنه یی پیدا ازوست
صفحهٔ ۱ از ۲