خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بحق شام وصال و بعهد روز نخستکه روز و شب دل من در هوای صحبت تست
۲
فدای ناز تو ایسرو نازنینان اندکه خوش تر از تو درین باغ سروناز نرست
۳
نه رحم داد سپهر و نه رحمتی هرگزترا ز سخت دلی و مرا ز طالع سست
۴
چه لطف بود که ساقی بخاکساران کردکه صد غبار غم از دل به نیم جرعه بشست
صفحهٔ ۱ از ۲