خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان من در دوستی نامهربان می‌بینمتآنچه بودی پیش ازین اکنون نه آن می‌بینمت
۲
با من دل‌خسته تا درسر چه داری از جفاکاینچنین ای شوخ با خود سرگران می‌بینمت
۳
گرچه ای مقصود دل گویی که در یاری ترااین چنین یارم ولی کم آنچنان می‌بینمت
۴
جور خلقی می‌کشم تا پا به کویت می‌نهمجان به لب می‌آیدم تا یک زمان می‌بینمت
صفحهٔ ۱ از ۲