خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بمسجد گذری با این رخ و آن چشم مستکافرم گر صد مسلمان را نسازی بت پرست
۲
عاقبت از هستی خد بگسلد ای آفتابهرکه همچون ذره دل بر رشته مهر تو بست
۳
کردیم هندوی چشم آیینه دار روی غیرروسیاهش کردی و آیینه اش دادی بدست
۴
فتنه روز قیامت سرزند از خاک منبر سر خاکم دمی چون سرو اگر خواهی نشست
صفحهٔ ۱ از ۲