خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وادی مجنون جگر سوزست و کس را تاب نیستآهویان تشنه را جز اشک مجنون آب نیست
۲
پیش آن ابرو بر آوردست و مقصودی بخواهقبله ابروی خوبان کمتر از محراب نیست
۳
تشنه را خون ریختن ظلم است ای ابر کرمرحمتی فرما که رحمی در دل قصاب نیست
۴
تا سگش را دوست دارم دامنم ندهد ز چنگکی کشد دل سوی کس تا زان طرف قلاب نیست
صفحهٔ ۱ از ۲