خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذوقی است که در تیره شبی چون شب مویتناگاه درخشد ز کناری مه رویت
۲
نقاش باندازه کشد نقش تو را چونکاندازه ندارد صفت روی نکویت
۳
در حلقه عشاق تو آن کعبه جانیکار باب وفا سجده کنند از همه سویت
۴
آیا تو خود ای آهوی مشکین بکجاییکز هر طرفی گمشدگانند ببویت
صفحهٔ ۱ از ۲