خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دور از تو شب و روز مرا خواب حرام استمن خود چه شناسم که شب و روز کدام است
۲
شد نامزد از عشق توام محنت عالمیا محنت عالم همه را عشق تو نام است
۳
از سنبل زلفش حذر ای آهوی دل کندانسته رو این راه که اینجا همه دام است
۴
تا در پی کامی همه نا کامیت آیددست طمع از کام چو شستی همه کام است
صفحهٔ ۱ از ۲