خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواب مرگم باد اگر دور از تو خوابم آرزوستخون خورم بی چشم مستت گر شرابم آرزوست
۲
دل کبابم روز و شب در آرزوی آنکه تومست چون ازمی شوی گویی کبابم آرزوست
۳
سر بفتراک تو باید بستنم ای شهریارمن که گاهی بوسه بر ران رکابم آروزست
۴
گنج قارون از خدا خواهم که پاشم در رهتاین بود چیزی کزین دریر خرابم آرزوست
صفحهٔ ۱ از ۲