خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رشکم از کس نبود گرد و جهان حاصل اوستمیرم از غیرت آنکس که غمت در دل اوست
۲
مقبل آن نیست که چون مه بفلک منزل ساختمقبل آنست که ماهی چو تو در منزل اوست
۳
فتنه این است که آن نرگس مستی که تراستهمچو ابروی تو هر کس که بود مایل اوست
۴
خوانده باشی سبب لعنت شیطان ز چه شدهرکه در سجده رویت نبود داخل اوست
صفحهٔ ۱ از ۲