خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شادم اگرچه خاطرم اندوهگین ازوستکم شادی ییست این که دل من حزین ازوست
۲
بر ما نظر بگوشه چشمی نمیکندما را اگرچه چشم وفا بیش ازین ازوست
۳
او قصد کشتن از پی ناکامی ام کندغافل ازین که کام دل من همین ازوست
۴
در حسن کی به خرمن گل نسبتش رواستخورشید من که خرمن خوشه چین ازوست
صفحهٔ ۱ از ۲