خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناصح چو دل نماند نصیحت چه فایدهپندم مده به هرزه که تیرم ز شست رفت
۲
چون ماه نو بمهر تو دل صاف کرده ایمگر صد هزار بار برین دل شکست رفت
۳
اهلی که بر فرشته ز طاعت سبق گرفتآخر بمهر ماهرخان بت پرست رفت
صفحهٔ ۱ از ۱