خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داغ دلم آن نیست که بامن سخنت نیستاین داغ دلم سوخت که پروای منت نیست
۲
پیوسته خورم ز خم جفا از غمت ای سروجز زخم جفا هیچ گلی در چمنت نیست
۳
بازار شکر از دهن تنک تو بشکستکس را گذر از پسته شکر شکنت نیست
۴
تسلیم شو ای مرغ گرفتار که هرگزاز دام محبت ره بیرون شدنت نیست
صفحهٔ ۱ از ۲