خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرم دلی که ره بسر کار خویش بردگوی مراد تا بتوانست پیش برد
۲
قارون چه کرد با همه گنج زری که داشتنادان مشقت از همه یکباره بیش برد
۳
از صد یکی بمشرب مقصود برد راهوان ره که برد با همه آیین و کیش برد
۴
آنکس حکیم بود که دانسته وا گذاشتنوش جهان بمردم و خود زخم نیش برد
صفحهٔ ۱ از ۲