خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاهان اگر بصحبت رندان نظر کنندشاید که نازو سروری از سر بدر کنند
۲
با دشمنان عتاب بود مصلحت ولیبا دوستان بچشم عنایت نظر کنند
۳
خون دلم چنین که دو لعل تو میخورنددل رفت و رخنه عاقبتم در جگر کنند
۴
مارا بهشت صحبت پیرست و جام میطفلان راه میل به شیر و شکر کنند
صفحهٔ ۱ از ۲