خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نامهٔ شوق ترا تا به کبوتر ندهندمرغ را ره به سر کوی تو دلبر ندهند
۲
گر به جنت سوی مستان نگری با همه چشمزهر چشم تو به صد شربت کوثر ندهند
۳
سرو قدان جهان نخل مرادند ولیبه جز از سنگ ستم میوهٔ دیگر ندهند
۴
یارب این تازه نهالان ز کدامین چمنندکه خورند از دل ما آب و به ما بر ندهند
صفحهٔ ۱ از ۲