خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه در پای تو ای شمع بسی سوخته‌اندهمه این سوختگی‌ها ز من آموخته‌اند
۲
عاشقان از غم خال تو چو موران حریصدر درون خرمنی از تخم غم اندوخته‌اند
۳
آتش آه من سوخته دل سهل مبینکه چراغ فلک از آه من افروخته‌اند
۴
بنده مردم رندم که به بازار جهانبه دو عالم سرِ یک موی تو نفروخته‌اند
صفحهٔ ۱ از ۲